Klapbessen

Op een mooie zomerse dag besloten Bennie beer en zijn zusje Mira om samen het bos in te gaan om de rijpe bosbessen en bramen te plukken. Daar zijn kleine beren dol op. Van mama beer hadden ze een fles honinglimonade en verse berenbroodjes meegekregen voor een echte picknick. Nu de bramen nog.

Vrolijk fluitend liepen ze over het bospad. Ze wisten precies waar de grootste braamstruiken stonden en de dikste bosbessen groeiden. En ja hoor, na een korte wandeling glommen daar de blauwzwarte bramen al aan de struiken. Mira begon direct te plukken. "Even proeven", zei Bennie. Mmm, wat waren ze heerlijk zoet. Door hun dikke pels hebben beren geen last van de doornen en al gauw hadden ze een halve mand vol geplukt.

Wat verderop stonden de bosbessenstruiken. De bessen kleurden prachtig donkerrood tegen de groene struiken. Zonde eigenlijk om ze op te eten. De poten van Bennie en Mira kleurden rood en zwart, want er ging wel eens een vrucht stuk en ze aten er tijdens het plukken ook heel wat op.

Het mandje was nu bijna helemaal vol. Ze liepen naar een open plek. Wat scheen het zonnetje lekker. Breeduit gezeten op de grond smeerden ze de broodjes. Lekker picknicken met z'n tweetjes. Maar daar kwam Boris aan, een lompe en onbehouwen beer. Als ik vriendelijk ben, dacht Bennie, dan gebeurt er niks en zei: "Goede morgen Boris, wil je ook een broodje?" Maar Boris schommelde op hen af en gromde: "Hier met dat eten en weg van mijn plek in het bos." Hij graaide de broodjes van de grond, vertrapte alle bessen en probeerde toen Mira ook nog een stomp te geven omdat ze de bramen wilde redden.

Om haar te beschermen sprong Bennie tussen Mira en Boris in. Boooiiing!!! Bennie kreeg een harde klap op zijn kop. Hij duizelde ervan en viel voor dood op de grond. "Zo", zei Boris, "dat zal jullie leren op mijn plek te zitten." Hij schommelde het bos in, nadat hij de fles limonade ook nog had omgeschopt.

Mira was vreselijk geschrokken toen Bennie die klap kreeg en had zich verstopt tussen de struiken. Nu zat ze naast hem en fluisterde: "Bennie, leef je nog?" Bennie opende zijn ogen. Oei, wat was hij duizelig. Op zijn kop groeide een bult.

Mira maakte haar zakdoek nat met koel water uit de beek en legde die erop. Dat voelde goed. Bennie krabbelde overeind. Mira raapte het mandje op. De picknick was nu wel bedorven. Ze hadden geen zin meer om nieuwe bessen te plukken. Bennie strompelde steunend op Mira langzaam terug naar het berenhol.

Mama beer schrok zich een hoedje toen ze die twee zag aankomen. "Wat is er gebeurd?" Mira vertelde van die lompe Boris en de klap op Bennie's kop die eigenlijk voor haar bedoeld was. Bennie ging direct naar bed. De volgende dag was de bult al veel kleiner maar de duizeligheid ging niet zo snel over. Hij had ook voortdurend hoofdpijn. Mira wilde weer bramen en bessen plukken, maar daar had Bennie geen zin meer in. Hij was de hele dag moe en bleef vooral in het hol zitten.

In de loop van de tijd werd het allemaal wel iets beter, maar hij bleef snel duizelig en had vaak hoofdpijn. Van een vrolijke, speelse jonge beer was hij een traag, ernstig berenjong geworden dat zich maar met moeite wist te handhaven in het berenbos.

Zo zie je maar, dat een harde klap of stomp op je hoofd ernstige gevolgen kan hebben. Voor jonge beren, maar ook voor kinderen.

Waarom heeft een krokodil zo'n platte kop?, ((voor)lees verhalen voor kinderen) H.Hessels.
Uitgave vereniging Cerebraal. Leden gratis, niet-leden € 3,50. Te bestellen via de website van vereniging Cerebraal (literatuur)