Mama doet raar

Mama poes maakte een keer een verkeerde sprong en kwam op haar hoofd terecht. Lange tijd lag ze met haar ogen dicht. Toen ze weer bijkwam was ze veranderd. Aan de buitenkant zag je niets. Haar poot was niet gebroken, ze had geen scheur in haar vel en aan haar staart mankeerde ook niks.

Maar sinds die val doet ze zo vreemd, is ze altijd moe en vergeet ze van alles. Pip begrijpt niets meer van haar moeder. Het ene moment is ze boos, het andere hartstikke lief. Als ze dan met haar praat, lijkt ze meer een vriendinnetje dan haar moeder. Pip vindt dat wel fijn, maar ook een beetje raar.

Ze kruipt vaak naar Plukkie, haar zusje. Die weet altijd wat je moet doen als er iets is. Je kan echt merken dat Plukkie de oudste is. Soms lijkt Plukkie haar moeder wel. Wanneer mama zomaar ineens vreemd doet, is Pip altijd bang dat er iets naars gebeuren gaat. Ze weet niet goed wat, maar het voelt zo.

Soms wordt mama boos zonder dat Pip begrijpt waarom. Ook al doet Pip nog zo haar best, plotseling is mama boos. Voor ze het weet krijgt ze dan een klauw met scherpe nagels van mama tegen haar kopje.

Pip begrijpt dat niet. Vroeger was mama bijna nooit boos. Eerst dacht ze dat die boosheid opkwam nadat mama buiten was geweest. Maar het gebeurde ook binnen, dus dat klopte niet. Kwam het dan door de melk die mama dronk. Maar Pip en Plukkie dronken die melk ook en werden niet zomaar kwaad.

Mama vergeet ook bijna alles. Soms wast ze twee keer na elkaar haar kop. Dan weet ze niet meer dat ze dat even daarvoor al een keer gedaan heeft. Op andere dagen wast ze zich helemaal niet. Mama kan ook heel verdrietig kijken en dagenlang niets doen. Ze ligt dan maar voor de deur.

Het geeft Pip een eng gevoel. Ze voelt zich soms, gewoon tijdens het spelen, helemaal wee van binnen worden als ze aan het vreemde gedrag van mama denkt.

Mama zorgt ook niet meer zo goed voor Pip en haar zusje. Tenminste, niet meer zoals ze vroeger deed. Toen kon ze op een berg hooi springen, erin kruipen en met een vette muis tevoorschijn komen. Pip was dan altijd trots op haar moeder. Niemand kon zo goed muizen vangen.

Maar nu weet mama de weg niet meer in de hooiberg, blijft soms heel lang weg en komt terug zonder muis. De andere muizen lachen haar uit. Pip en Plukkie moeten nu zelf muizen vangen, wat voor kleine poesjes niet meevalt.

Ze gingen voor raad naar oma Minet. Die legde uit dat door de val van mama een stukje van de hersenen beschadigd is. Daardoor wordt ze soms zomaar ineens kwaad en gaat het vangen van muizen haar ook minder goed af. "Jullie moeten haar maar goed helpen met muizen vangen en maar denken dat ze niet met opzet kwaad wordt. Helemaal beter wordt ze waarschijnlijk niet, maar met jullie hulp gaat het allemaal lukken."

Op de terugweg vingen ze samen een vette muis. Mama was apetrots op haar muizenkinderen. Het leek met de raad van oma een stuk gemakkelijker om met mama om te gaan en ze leek ook minder vaak boos.

Waarom heeft een krokodil zo'n platte kop?, ((voor)lees verhalen voor kinderen) H.Hessels.
Uitgave vereniging Cerebraal. Leden gratis, niet-leden € 3,50. Te bestellen via de website van vereniging Cerebraal (literatuur)